شمارهٔ ۴۲۸

غزلیات

یک جام به جانی دهد آن ساقی خودکام
المنة لله، زهی بخت و سرانجام؟

این جام تو اندر دو جهان مقصد اقصاست
انعام تو عامست ولی کی شود این عام؟

آشفته آن غمزه دل عالم و عامی
سودازده عشق، اگر پخته، اگر خام

دنیا همه دامست و درو دانه تزویر
آسوده و فردیم، هم از دانه، هم از دام

گر عشق نداری و غم عشق نداری
آخر بچه کار آیی؟ ای عام کالانعام

بر مرکب عرفان ره تحقیق توان رفت
خوش راه نوردیست، گهی تند و گهی رام!

گر نور یقین جلوه گر آید بحقیقت
فارغ شود از لات و هبل عابد اصنام

رمزی دو سه از جانب آن یار عیان کن
عالم نشود دل مگر از جانب علام

قاسم، ستم یار نهایت نپذیرد
هرگز نرسد واقعهٔ هجر به اتمام

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}