شمارهٔ ۴۳۶

غزلیات

بدوستی، که ترا نیک دوست می دارم
بجان دوست، که از غیر دوست بیزارم

یکی چو من نبود در جهان کون و فساد
اگر حجاب دویی را ز پیش بر دارم

گناه بنده عظیم و عذاب دوست الیم
ولی برحمت و فضلش امیدها دارم

بپیش تیغ تو هر دم هزار جان بدهم
بجان دوست، که با تیغ تو سری دارم

بگفتمش: بکرم رفع کن حجابم، گفت :
تویی حجاب، ترا از میانه بردارم

هزار بحر کشیدم، هنوز یک قطره
اگر بدست من آید بجان خریدارم

ز قاسمی خبر این جهان چه می پرسی؟
به دوستی، اگر از خویشتن خبر دارم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}