شمارهٔ ۴۵۱

غزلیات

بحمدالله من از دردی کشانم
ز ذوق درد دردش جان فشانم

برون از مهرورزی پیشه ام نیست
بغیر از عاشقی کاری ندانم

بیک دم از دو عالم پاک بگذشت
غلام همت پیر مغانم

مرا هرکس بشکل و صورتی دید
بصد دستان میان دوستانم

زمین و آسمان روشن شد از من
که من نور زمین و آسمانم

زمین و آسمان در رقص آید
اگر از شوق دستی برفشانم

مرا اندر مکان جویند مردم
نیابندم، که مرغ لامکانم

بمعنی عاشق و معشوق و عشقم
بصورت در میان عاشقانم

نداند حال قاسم را بجز دوست
اگر در سودم و گر در زیانم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}