شمارهٔ ۴۷۶

غزلیات

گرچه در طور شریعت همه مأمورانیم
لیک در غور حقیقت همه ما میرانیم

هست امیدی که بناگاه بمقصود رسیم
که درین راه نرنجیم و نمی رنجانیم

گرچه راه خطرست این و توکل کردیم
مرکب جان بسرکوی بلا می رانیم

ناصحا، در شب و در روز دعا می گوییم
تا بری از سر ما سایه، که ما مستانیم

موج توفان ز دلم خاست، چه سازم؟ چه کنم؟
که درین موج بلا غرقه این توفانیم

هست امیدی که بفریاد رسی این جان را
آن زمانی که ز هجران تو اندر مانیم

گفت دلدار که: قاسم، منگر جای دگر
همه ماییم، اگر درد، اگر درمانیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}