شمارهٔ ۴۹۴

غزلیات

سامان عیش نیست درین دار پر فتن
ساقی، بیار باده مستان ذوالمنن

عشقست مونس دل و جان هر کجا که هست
در وقت جان سپردن و در گور و در کفن

صافی کشان صاف درین ره مطرفند
ما و شرابخانه و ساقی و درد دن

آن ساعتی که پیر مغان درد می کشد
با او جنس صاف حرامست دم زدن

دل طالب وصال تو پنهان و آشکار
جان عاشق جمال تو در سر و در علن

همراه عشق باش، که آب حیات اوست
همراز عشق شو، که مشاریست مؤتمن

چندان شراب ریخت که مست ابد شدیم
با دوست فارغیم ز اوصاف ما و من

نومید کل مباش، گر آن یار دلفریب
در وعده وصال کند ذکر لا و لن

با قاسمی حکایت حیرت ز حد گذشت
کان ماه دلفروز در آمد در انجمن

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}