شمارهٔ ۵۲۹

غزلیات

مقررست و معین بحجت و برهان
که: غیر دوست کسی نیست در مکین و مکان

هزار بار بگفتم، هزار بار هزار
که: قدر خود بشناس، ای خلاصه دوران

نخست منزلت «الله » گوی و خوش می باش
بگو به منزل ثانی که: «علم القرآن »

بجان دوست، که یک قصه را مسلم دار
محمدست امین و خداست دار امان

بدان ز مشرب عرفان حیات مگو جان یابی
که عین آب حیاتست مشرب عرفان

دگر ز عقل حکایت مگو در این مجلس
هزار عقل بیک جو بمجلس مستان

بیا بگوش دل عاشقانه خوش بشنو:
که شوق و شورش عشقست در زمین و زمان

بقدر عشق بود جاه، هر کجا باشد
چه جای حشمت جمشید و ملکت خاقان؟

بآشکار و نهان قاسمی گوید
که: عشق دوست بورزید آشکار و نهان

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}