شمارهٔ ۵۶۱

غزلیات

باده کهنه گیر و شیشه نو
دلق و تسبیح کن بباده گرو

گر ندانی تو قدر شاهد و می
سر خود گیر، ازین دیار برو

گر خیال حبیب رهبر نیست
بخیالات خویش غره مشو

عشق اگر نیست همره تو،چه سود
گنج قارون و ملک کیخسرو؟

عاشقانیم و کشته معشوق
همه عالم بپیش ما بد و جو

هر چه را کشته ای همان دروی
نوبت حاصلست و وقت درو

قاسمی،نوبت وصال رسید
بگریز از فراق و دو، دو، دو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}