شمارهٔ ۵۷۳

غزلیات

ای آفتاب روی تو را پرده‌دار ماه
بر جمله دلبران جهان خسروی و شاه

ما گر کنیم طاعت و گر معصیت کنیم
جان‌ها ز لطف و از کرم توست در پناه

دنیا به شور آید و عالم تبه شود
آن دم که در عداوت من کژ نهی کلاه

ای سرو ناز، تازه و تر می‌روی، دمی
خوش باشد ار به سوی غریبان کنی نگاه

فرمان عشق هر چه که باشد بدان رویم
ما بنده‌ایم و صولت عشق تو پادشاه

در راه عشق کشتن و آویختن بود
رنگی دگر نباشد بالاتر از سیاه

گفتند عارفان که: ادب را نگاه دار
از قول پیر مدرسه و اهل خانقاه

مقصود هر دو کون ببخشد به یک زمان
از دوست غیر دوست مرادی دگر مخواه

تو پادشاه عشقی و قاسم گدای توست
دل‌ها نگاه دار، که اینست شاهراه

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}