شمارهٔ ۵۹۵

غزلیات

می کشد آن حبیب فرزانه
چشم را سرمه، زلف را شانه

می رود در فضای ملک وجود
«اینما کان » و «حیث ما کانه »

مست و طناز و سرفراز و ملیح
هر کرا دید داد پیمانه

گر نه از جام اوست مستی جان
چیست این نعرهای مستانه؟

زاهدان را صوامع و تسبیح
عاشقان را شراب و می خانه

بهوای تو دایم این دل مست
گاه شمعست و گاه پروانه

قوت هرکس بقدر همت اوست
طفل را شیر و مرغ را دانه

سخن از دوست گو، ز غیر مگوی
بگذر از قصهای افسانه

گر نقاب از جمال بردارد
قاسمی جان دهد بشکرانه

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}