شمارهٔ ۶۰۶

غزلیات

چو با تست مقصود، هرجا که هستی
گرش باز دانی ز هجران برستی

درین جست و جو دور رفتی وگر نی
چو خود را بدانی ازین جو بجستی

ز تحصیل عرفان محصل همین شد
که: حاصل تویی زین بلندی و پستی

ازان منتظم شد بتو نظم عالم
که شد بیت لطفی ز دیوان هستی

زهی!ساقی جان، که از لطف و احسان
ز بد مستی ما سر خم نبستی

ز جام خدا باده ناب بستان
که این می پرستی به از خود پرستی

بده یک دو جام دگر قاسمی را
که وقت خمارست و پایان مستی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}