شمارهٔ ۶۲۲

غزلیات

حکایتی دو سه دارم، به شرط دستوری
ز حد گذشت به غایت زمان مهجوری

چو آفتاب جهانتاب ظاهرست حبیب
حجاب مایه جهلست و پایه کوری

بیا به مجلس مستان، سجود کن، بستان
شراب ناب «اناالحق» ز جام منصوری

اگر ز جام محبت به جرعه‌ای برسی
هزار قیصر و خاقان، هزار فغفوری

تو را ز لذت مستیّ و عاشقی چه خبر؟
که در حقیقت معنی ازین سخن دوری

اگر مقرب شاهی، کجاست طلعت شاه؟
ولی مقرب حق نیستی، که مزدوری

ز حق نصیب نداری ولیک خوشحالی
که در میان خلایق به زهد مشهوری

شراب ناب محبت حیات جان بخشد
به وصف راست نیاید حدیث موفوری

ز قاسمی بشنو: مست باش، یا مستور
که هر دو راست نیایند: مست و مستوری

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}