شمارهٔ ۶۲۹

غزلیات

اگر ز مصر جهانی و گر ز تبریزی
ز پیر راه بدان قصه شکرریزی

تو پیر خانقهی، لیک غافلی از راه
ز من مپرس: چه ارزم؟ همان که میورزی

مجردان طریقت روان فدا کردند
تو نام مرگ شنیدی چو بید میلرزی

بعاقبت بدر مرگ بایدت رفتن
اگر تو خسرو چینی و شاه پرویزی

ببنده گفت فقیهی: هزار سال بمان
جواب دادم و گفتم: هزار سال بزی

تو پیشوای جهانی و این نمیدانی
بزعم خویش تو شیخی و لیک دهلیزی

بیا، بصحبت قاسم حدیث دوست شنو
تو قدر گنج چه دانی؟ که حبه ای ارزی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}