شمارهٔ ۶۳۲

غزلیات

من عشقم و عشق من چه پرسی؟
جانم همگی، ز تن چه پرسی؟

از سر تا پای محو یارم
اینست سخن، سخن چه پرسی؟

از پرتو آفتاب حسنش
کارم همه شد حسن، چه پرسی؟

پروای مدیح دوست هم نیست
از دشمن طعنه زن چه پرسی؟

از غمزه یار فتنه برخاست
زان غمزه پر فتن چه پرسی؟

ذرات وجود مست عشقند
از باده ذوالمنن چه پرسی؟

قاسم، که فنا شدست، از وی
افسانه ما و من چه پرسی؟

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}