شمارهٔ ۳۹

غزلیات

پرهیز ده ز هجر گرفتار خویش را
بنگر شکسته‌رنگی بیمار خویش را

بهر ذخیره شب هجر تو روز وصل
کم کرد دیده گریه بسیار خویش را

بیداد دوست چون ستم چرخ عام نیست
دانسته‌ام غرور ستمکار خویش را

جز شغل دوستی نبود کار دیگرم
شکر خدا که یافته‌ام کار خویش را

قدسی هوای باغ و لب جو چه می‌کنی
دریاب فیض سایه دیوار خویش را

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}