شمارهٔ ۴۵۰

غزلیات

چند جفا شیوه و عادت کنی؟
وقت نیامد که مروت کنی؟

خود چه شود، گر به اسیران خویش
لطف به اندازه حسرت کنی؟

جان ز غمت بر لبم آمد نشست
منتظر آنکه تو رخصت کنی

ما و گنه، گر تو به این روی خوب
روز جزا میل شفاعت کنی

خود چه گزینی که ازان بهترست؟
قدسی اگر ترک محبت کنی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}