بزرگ
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- صفت از پارسی میانه وزرک؛ دارای حجم، وسعت یا کمیت زیاد؛ مقابل کوچک.
- واژهنامه · MHM Persian-English Dictionary adult ; big ; bulky ; dignified ; egregious ; eminent ; enormous ; extensive ; extra ; grand ; grave ; great ; gross ; headman ; immane ; jumbo ; king size ; large ; lofty ; macro ; majestic ; major ; massive ; mighty ; numerous ; sizable ; sizeable ; stour ; swingeing ; swith ; vast ; vasty ; voluminous ; walloping واژه هاى شامل بزرگ ـ (256)
- صفت دارای اهمیت و موقعیت اجتماعی؛ یا برجسته و مشهور، نمایان.
- صفت بالغ، بزرگسال؛ دارای سن بیشت