کوچه
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- اسم راهی نسبتاً تنگ و باریک که محل گذر از میان خانههای مسکونی است، کوی. محل عبور و مرور.
- واژهنامه · MHM Persian-English Dictionary alley ; lane ; street واژه هاى شامل کوچه ـ (13)
- اسم خود را به کوچهی علی چپ زدن کنایه از: خود را به نادانی و نشنیدن و بیراهه زدن.
- اسم بیایید دقیق و قدمبهقدم بررسی کنیم. شما پرسیدهاید دربارهی واژه «کوچه» و ریشههای آن در پهلوی و سانسکریت. ابتدا باید توجه کنیم که «کوچه» در فارسی امروز به معنی مسیر کوچک یا معبر باریک بین خانههاست. حالا ببینیم از نظر تاریخی و زبانشناسی چه منابعی وجود دارد. --- بررسی ریشهشناسی واژه «کوچه» ۱. فارسی میانه (پهلوی) در فارسی میانه، واژهای به شکل 𐭪𐭥𐭮 (kuš یا koš) وجود داشته است که به معنای «راه کوچک» یا «مسیر باریک» بوده است. این واژه در متون پهلوی، مانند بندهش و دینکرد دیده میشود و کاربرد آن برای اشاره به مسیرهای فرعی و باریک رایج بوده است. ریشه این واژه از ریشه هندواروپایی ḱeus- است که معنای «رفتن، حرکت کردن» یا «پیمودن» دارد و در بسیاری از زبانهای هندواروپایی آثار آن دیده میشود. --- ۲. سانسکریت در زبان سانسکریت، واژهای مشابه به kuṭṭa وجود دارد که معنای آن «راه باریک» یا «مسیر کوچک» ا…
*اوستایی و پهلوی