آفتابمهتاب
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- اسم (ورزش): یکی از نفون کُشتی که در آن کشتیگیر با بالا کشیدن دو پای حریف در وضعیت ایستاده، او را بصورت سر و ته رو به خود قرار میدهد و در حالی که دو ساق او را در اختیار دارد، با رساندن یک پای خود به پشت حریف و پیچاندن او در جهت مخالف سعی میکند کتفهایش را به خاک برساند. پشتک وارو زدن.
- اسم (بازی): نوعی بازی که در آن، دو نفر پشت بر پشت هم، بازوها را در یکدیگر حلقه میکنند و با خواندن شعر، به نوبت با خم شدن، دیگری را روی پشت خود از زمین بلند میکنند.
- اسم نوعی بازی آتش با پرتاب گلوله که هنگام انفجار آن، خطوط رنگارنگی در فضا بوجود میآید. نوعی وسیله آتش بازی که به هنگام سوختن به چند رنگ در میآید.