نوشابه
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- اسم مایع نوشیدنی جز آب، بویژه مایع نوشیدنی شیرین و گازدار.
- واژهنامه · MHM Persian-English Dictionary beverage ; brewage ; drink ; liquor ; refreshment ; tipple واژه هاى شامل نوشابه ـ (26)
- اسم نوشیدنی، شربت، مشروب.
- اسم واژه لوشابه/Iō.šā.ba/ امروزه به نوشابه واژه لوشابه تغییر کرده لوشابه چرب وشیرین را گویند اعم از آنکه طعام باشد یا سخن(جهانگیری ۲/ ۹۹ ۰ ۲). تلفظی از نوشابه (ش.۵۱۷۴) فارسی میانه anōš-āpak (نک.Ellers VSMO 58 Anm.82). نیز نک. اَنوشه (ش.۵۳۷)، نوش۱ (ش.۵۱۷۰)،نوش۲(ش.۵۱۷۱)، نوش۳ (ش.۵۱۷۲) نوشین(ش.۵۱۷۸). درباره تحویل-n ی آغازی به - l ، نک.schapka PVn.368f,Eilers VSMO 58 Anm. 82 نیز نک. لاوَک (ش.۴۶۱۰) لَغن (ش.۴۶۴۳)لَوَرده (ش.۴۶۸۶)،لیلَنج(ش.۱۳ ۴۷). منبع. منبع. عکس فرهنگ ریشه شناختی زبان فارسی دکتر محمد حسن دوست
- اسم ریشهشناسی واژه «نوشابه» بر پایه منابع زبانشناسی تاریخی، بهویژه بر اساس دادههای فرهنگ ریشهشناختی زبان فارسی دکتر محمد حسندوست. در ادامه، خلاصه و تحلیل دقیقتر این دادهها را برایتان میآورم: --- 🔹 واژه: نوشابه ریشهشناسی تاریخی: دوره صورت واژه معنا منبع اوستایی anauša- جاودانه، گوارا، خوشطعم Bartholomae, Altiranisches Wörterbuch, 1904 فارسی میانه anōš-āpak آبِ گوارا، نوشیدنی شیرین Nyberg, A Manual of Pahlavi, 1974؛ Henning, Selected Papers II, 1977 فارسی نو نوشابه / لوشابه نوشیدنی خوشگوار حسندوست، فرهنگ ریشهشناختی زبان فارسی، ج ۵ سانسکریت amṛta-، āpah مایع مقدس، آب، جاودانه Monier-Williams, A Sanskrit-English Dictionary, 1899 --- 🔹 ساخت واژه و معناشناسی: «نوشابه» از دو جزء تشکیل شده است: نوش ← از ریشهی anōš / anūš به معنی «گوارا، خوش، جاودانه» (در اوستایی anauša-). آب / آبه ← از …
*اوستایی و پهلوی