evidence
زبان مبدأ: انگلیسی
ترجمه به فارسی
- واژهنامه · Generic English-Persian Dictionary گواه ، مدرک ( مدارک )، ملاک ، گواهی، شهادت، شهادت دادن ، ثابت کردن .
- واژهنامه · Mokhtari English-Persian Law Dictionary evidence دليل، مدرک best evidence (see also: primary evidence) دليل اصلي، نسخه اصلي مدارک best evidence rule قاعده اولويت نسخه اصلي مدارک (نسبت به رونوشت آنها)، قاعده ممنوعيت ارائه رونوشت مدارک با وجود نسخه اصلي آنها circumstantial evidence (see also: half-proof, indirect evidence, inferential evidence, semi-plena probatio, unus nullus rule) قرائن و امارات competent evidence مدارک قابل قبول، مدارک ذيربط corroborating evidence ادله مؤيد و مکمل ادله قبلي cumulative evidence ادله و مدارک مضاعف demonstrative evidence (see also: physical evidence, tangible evidence) ادله عيني، ادله محسوس (هر نوع دليل و مدرک غير از شهادت) derivative evidence (see also: fruit of poisonous tree doctrine, poisonous tree doctrine) ادله و مدارک غير مسموع (به دليل غير قانوني بودن نحوه تحصيل يا منشأ آنها) documentary evidence مدرک مستند، ادله مستند، مدارک کتبي evidence, failure of عدم اثبات ادعا evidence aliunde (see also: extraneous evidence, extrinsic evidence, oral evidence, parol evidence, testimonial evidence) ادله خارج از سند موضوع دعوي exclusion of evidence رد ادله و مدارک expert evidence شهادت کارشناس extraneous evidence (see also: evidence aliunde, extrinsic evidence, oral evidence, parol evidence, testimonial evidence) ادله خارج از سند موضوع دعوي، ادله فرعي، قراين و امارات extrinsic evidence (see also: evidence aliunde, extraneous evidence, parol evidence, testimonial evidence) ادله خارج از سند موضوع دعوي، ادله فرعي، قراين و امارت fabricated evidence ادله ساختگي، ادله مجعول failure of evidence عدم اثبات ادعا hearsay evidence (see also: second-hand evidence) شهادت بر شنوده، قرائن، ادله افواهي incompetent evidence ادله غير مجاز indirect evidence (see also: circumstantial evidence, half-proof, inferential evidence, presumptive evidence, prima facie evidence, semi-plena probatio, unus nullus rule) قرينه و اماره، ادله و مدارک غير مستقيم inferential evidence (see also: circumstantial evidence, presumptive evidence, half-proof, indirect evidence, prima facie evidence, semi-plena probatio, unu…
- واژهنامه · French & English to Persian Epistemological Dictionary proof|evidence|Proof of Concept|poc du latin proba, échantillon, essai, de même radical que probare (= PROUVER) 1 eng. evidence govâh(-i-nâma) bin-a nešân-vand/dehanda + A habit of basing convictions upon evidence, and of giving to them only that degree of certainty which the evidence warrants, would, if it became general, cure most of the ills from which the world is suffering. (B. RUSSELL) 2 eng. proof bar-âzmun bar-estâd borhân + fra. faire ses preuves : âzmun (e xod râ) pas dâdan eng. PoC : Proof of Concept : bar-âzmun e gozâra / andar-andišida, nešân-vand e dorosti ye yak dar-andišida + To ma pendâr ke xâmuši ye man Hast borhân e frâmuši ye man (Hamid MOSADDEQ)
- واژهنامه · hFarsi Advanced Version بازگشت به کلمات قبلي.... بازگشت به واژه evidence summing up evidence to call in evidence turn kings evidence written evidence کلمات مرتبط(evidence): بازگشت به واژه evidence a p evidence a scintill of evidence a shred of evidence a sworn evidence anecdotal evidence call in evidence circumstantial evidence clear evidence conclusive evidence cumulative evidence documentary evidence documentary evidence signed by witnesses evidence of conformity evidence of the corpus false evidence give evidence of giving evidence he had no evidence to go upon hearsay evidence indirect evidence internal evidence judicial circumstantial evidence king's evidence legal circumstantial evidence oral evidence parol evidence preservation of evidence presumptive evidence prima-facie evidence prime facie evidence rebutting evidence secondary evidence secondhand evidence self evidence state's evidence ادامه واژههاي مرتبط(4) بينه ،شاهد،دليل ،گواه ،مدرک( مدارک)،ملاک ،گواهى ،شهادت دادن ،ثابت کردن قانون ـ فقه : دليل ،باگواهى ثابت کردن روانشناسى : شواهد بازرگانى : دليل ،سند کلمات مرتبط(39)
- واژهنامه · Merriam-Webster Collegiate Dictionary 1 ev·i·dence n. Pronunciation: ' e-və-dən(t)s, -və- ˌ den(t)s Function: noun Date: 14th century 1 a : an outward sign : INDICATION b : something that furnishes proof : TESTIMONY specifically : something legally submitted to a tribunal to ascertain the truth of a matter 2 : one who bears witness especially : one who voluntarily confesses a crime and testifies for the prosecution against his accomplices –in evidence 1 : to be seen : CONSPICUOUS 2 : as evidence 2 evidence n. Function: transitive verb Inflected Form: -denced ; -denc·ing Date: circa 1610 : to offer evidence of : PROVE , EVINCE synonyms see SHOW evidence (as used in expressions) n. circumstantial evidence in evidence hearsay evidence indirect evidence self evidence state's evidence