کاکل
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- اسم موی سر، موی پیشانی.
- واژهنامه · MHM Persian-English Dictionary flocculate ; forelock ; foretop ; frontlet ; peak ; pileum ; scalp lock ; topknot ; topping واژه هاى شامل کاکل ـ (7)
- اسم بلبل و سرو و سمن یاسمن و لاله و گل
- اسم هست تاریخ وفات شه مشکین کاکل .
- اسم نسخهای تکمیلشده و مستند از ریشهشناسی واژهی «کاکل» را ارائه میدهم که هم به دادههای زبانشناسی تاریخی در سه سطح (اوستایی، پهلوی، فارسی نو) تکیه دارد و هم فهرستی گسترده از منابع کلاسیک و مدرن زبانشناسی ایرانی (از جمله اوستایی، سانسکریت، پهلوی و فارسی) را در پایان آوردهام. --- 🟩 تحلیل ریشهشناختی واژهی «کاکل» ۱. در فارسی میانه (پهلوی) در فارسی میانه، واژهای به صورت kak یا kāk وجود داشته که در برخی متون پهلوی به معنی «مو» یا «موی سر» آمده است. این واژه در فارسی نو با افزودن پسوند مصغّر یا توصیفی -al / -ul (که در فارسی میانه نیز وجود دارد) به صورت kākal → «کاکل» درآمده است. 📘 منابع پهلوی: Henning, W. B. (1957). A Concise Pahlavi Dictionary. London: Oxford University Press. MacKenzie, D. N. (1971). A Concise Pahlavi Dictionary. London: Oxford University Press. Nyberg, H. S. (1974). A Ma…