judicial
زبان مبدأ: انگلیسی
ترجمه به فارسی
- واژهنامه · Generic English-Persian Dictionary (judiciary) قضائی، شرعی، وابسته بدادگاه .
- واژهنامه · Mokhtari English-Persian Law Dictionary judicial قضايي، مستدل، عادلانه، بي طرفانه judicial attachment (see also: attachment, warrant of attachment, writ of attachment) قرر (يا حکم) توقيف مال يا شخص judicial comity اصل نزاکت قضايي judicial days ايام اداري دادگاه judicial dictum (see also: dictum, obiter dictum) اضهارات جنبي قاضي که لزومأ ارتباطي به دعوي يا تأثيري در حکم صادره ندارد، مقدمات حکم، نظر طردأ للباب judicial discretion صلاحديد، صوابديد، تشخيص يا اختيار قضايي judicial error اشتباه قضايي judicial notice بداهت قضايي، امر بديهي و محرز از نظر دادگاه judicial office سمت قاضي judicial precedent رويه قضايي judicial proceeding رسيدگي قضايي، جريان دادرسي judicial process دادرسي، پروسه قضايي، جريان قضايي، جريان رسيدگي، احضاريه صادره جهت حضور خوانده در دادگاه judicial record پرونده دعوي judicial remedy جبران خسارت (يا احقاق حق) به حکم دادگاه judicial review بررسي تصميمات دستگاههاي اجرايي دولت توسط دادگاه judicial sale فروش به موجب حکم دادگاه يا با نظارت دادگاه
- واژهنامه · hFarsi Advanced Version کلمات مرتبط(judicial): بازگشت به واژه judicial competant judicial authority competent judicial authorities judicial arbitrator judicial assistance judicial circumstantial evidence judicial confession judicial court judicial delegation judicial immunity judicial interrogator judicial power judicial precedent judicial review judicial separaion judicial settlement judicial writ quasi judicial relating one judicial ti another قاطع ،قطعى ، )judiciary(قضايى ،شرعى ،وابسته بدادگاه قانون ـ فقه : قضايى ،داورى کننده روانشناسى : قضايى کلمات مرتبط(18)
- واژهنامه · Merriam-Webster Collegiate Dictionary ju·di·cial adj. Pronunciation: jü- ' di-shəl Function: adjective Etymology: Middle English, from Latin judicialis, from judicium judgment, from judex Date: 14th century 1 a : of or relating to a judgment, the function of judging, the administration of justice, or the judiciary < judicial processes> b : belonging to the branch of government that is charged with trying all cases that involve the government and with the administration of justice within its jurisdiction ― compare EXECUTIVE , LEGISLATIVE 2 : ordered or enforced by a court <a judicial sale> 3 : of, characterized by, or expressing judgment : CRITICAL 1B 4 : arising from a judgment of God 5 : belonging or appropriate to a judge or the judiciary –ju·di·cial·ly \- ' di-sh(ə-)lē\ adverb ]]> judicial (as used in expressions) adj. judicial review quasi judicial quasi judicially ]]>