کین
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- اسم کینه، انتقام، جنگ، عداوت، دشمنی.
- واژهنامه · MHM Persian-English Dictionary واژه هاى شامل کين ـ (1)
- اسم ریشهشناسی واژه «کین» در زبان فارسی و زبانهای هندواروپایی اضافه شده است: --- ریشهشناسی واژه «کین» در زبان فارسی و زبانهای هندواروپایی واژه «کین» در زبان فارسی با معانی «دشمنی»، «نفرت»، «کینه» و «انتقام» بهکار میرود. این واژه ریشهای کهن در زبانهای ایرانی دارد و در زبانهای دیگر هندواروپایی نیز مشابهاتی مشاهده میشود. در ادامه، بررسی دقیقتری از ریشهشناسی و تطابق آن در زبانهای مختلف ارائه میکنیم. --- 🧬 ریشهشناسی واژه «کین» 1. فارسی میانه (پهلوی): در زبان پهلوی، واژه «کِن» (kēn) بهمعنای «خونخواهی» یا «انتقام» آمده است. منبع: فرهنگ پهلوی اثر مانوچهر ستوده، جلد اول، ص. ۲۴۵ 2. اوستایی: در زبان اوستایی، واژه «kaēnā» بهمعنای «دشمنی» یا «کینه» بهکار رفته است. منبع: اوستا، ترجمه و شرح جیمز هال؛ فرهنگ اوستایی مانفرد شلایرماخر 3. سانسکریت: در سانسکریت، واژه «kēna» بهمعنای «زیان»، «خشم» …
*اوستایی و پهلوی