slander
زبان مبدأ: انگلیسی
ترجمه به فارسی
- واژهنامه · Generic English-Persian Dictionary سعایت، تهمت یا افترا، تهمت زدن .
- واژهنامه · Mokhtari English-Persian Law Dictionary slander تهمت زدن، افترا زدن، تهمت و افتراي لفظي slander of goods تبليغ سوء راجع به کالا slander of title مخدوش جلوه دادن مالکيت که موجب تضرر مالک گردد
- واژهنامه · French & English to Persian Epistemological Dictionary calomniateur|calomnieux|calomnieuse|calomnieusement|calomnier|calumniate|calumny|calumnious|slander|slanderous|vilify|libel un mot refait sur le latin ; l'ancienne forme est calenge, chalenge, reproche, défi (d'où l'anglais challenge, défi, provocation), avec l'accent tonique sur la même syllabe qu'en latin (calúmnia) kalengâr ! (pbp.) ang bar-casp( e nâ-casp) druq-bast bohtân sam-pâši pâ-puš(-duzi) cafta + « Les calomniateurs sont comme le feu qui noircit le bois vert ne pouvant le brûler. » (Voltaire)
- واژهنامه · hFarsi Advanced Version افتراء،افترا زدن ،سعايت ،تهمت يا افترا،تهمت زدن قانون ـ فقه : فريه ،در CL اين کلمه تنها براى افتراى شفاهى بکار مى رود
- واژهنامه · Merriam-Webster Collegiate Dictionary 1 slan·der n. Pronunciation: ' slan-dər Function: transitive verb Inflected Form: slan·dered ; slan·der·ing \-d(ə-)riŋ\ Date: 13th century : to utter slander against : DEFAME synonyms see MALIGN –slan·der·er \-dər-ər\ noun 2 slander n. Function: noun Etymology: Middle English sclaundre, slaundre, from Anglo-French esclandre, alteration of escandle, from Late Latin scandalum stumbling block, offense ― more at SCANDAL Date: 14th century 1 : the utterance of false charges or misrepresentations which defame and damage another's reputation 2 : a false and defamatory oral statement about a person ― compare LIBEL –slan·der·ous \-d(ə-)rəs\ adjective –slan·der·ous·ly adverb –slan·der·ous·ness noun