عبا
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- اسم عبا با نامهای شولا از پوششهای بسیار کهن در منطقه فلات ایران بوده است که به دلیل نوع پارچه استفاده شده در سردی هوا و فصلهای دیگر استفاده میشدهاست . از قدیمترین تصاویر که یک فرد ایرانی عبا یا با نام ایرانی آن شولا بر تن دارد متعلق به پادشاه ماد در کنار آتشدان مقدس است که به ستایش خداوند مشغول است.
- واژهنامه · MHM Persian-English Dictionary aba ; cloak واژه هاى شامل عبا ـ (1)
- اسم در تخت جمشید در چندین تصویر که مادها را نشان میدهد شولا یا عبا بر دوش آنهاست همچنین تصور دو موبد برسم بدست که از مناطق آسیای میانه در بخش ایران خاوری متعلق به دوره اشکانیان بدست آمده که هر دو را شولا بر دوش نشان دادهاست که حواشی عبایشان کار شدهمیباشد
- اسم [عباء]
- اسم جامة گشاد و بلند و جلو باز با آستینهای کوتاه.
- اسم که معمولا در کشور های عربی به تن می کنند اما در دیگر کشورهای اسلامی هم آن را به تن می کنند بزرگان دین به تن کردن عبا را به مسلمانان سفارش کردهاند
- اسم درحال حاظر عباها دارای سه رنگ مرسوم هستند سفید و سیاه و قهوهای. عبا یکی از لباسهای روحانیون شیعه هست.
- اسم اصولا زیر عبا لباسی بلند و گشاد به نام دشداشه به تن میکنند.
- اسم پوششی بلند و گشاد از پشم و یا نخ است که یک میان باز است و دو سوراخ آستین در طرفین دارد که دستها را از آن بیرون میاورند.