مصمت
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- چیزی که داخلش پر باشد.
- زخمی که از اندرون پر شده و دو لب آن به هم آمده باشد.
- دربسته.
- دیوار بی درز.
- اسبی که رنگهای پوستش با هم مخلوط نباشد.
- جامد از ابریشم خالص و کمرنگ.
- خاموش، ساکت.
* عربی (اِمف.) #چیزی که داخلش پر باشد. #زخمی که از اندرون پر شده و دو لب آن به هم آمده باشد. #دربسته. #دیوار بی درز. #اسبی که رنگهای پوستش با هم مخلوط نباشد. #جامد از ابریشم خالص و کمرنگ.