مغفر
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- اسم زرهی که از کنارههای کلاهخود آویزان میشود و پشت سر و گردن را میپوشاند. کلاهخود، کلاخئود.
- صفت مغفر پوشیده. جوشن پوشیده، مسلح.
- صفت مغفر ممکن است در زبان معیار باستان بصورت مُغ ـ فِر قابل تجزیه باشد، که حاکی از فرد یا مردی از صنف مغان و از نژاد مو فرفری بوده است.