عصر
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- واژهنامه · MHM Persian-English Dictionary afternoon ; age ; epoch ; era ; period واژه هاى شامل عصر ـ (23)
- اسم مدتی از روز در فاصله بعد از ظهر تا هنگام غروب آفتاب؛ معمولاً بین ساعت ۱۵ بعدازظهر تا غروب آفتاب. شام.
- اسم روزگار، زمان، دوره.
- اسم هر یک از تقسیمات یک دوره از تاریخ تمدن.
- اسم سوره صدوسوم از قرآن کریم دارای سه آیه.
- اسم فشردن، گرفتن آب میوه و جز آن.
- اسم در مورد واژهی «عصر» یا «اَسر» اگر دقیقتر بررسی کنیم، باید ببینیم که ریشهی آن در فارسی باستان، اوستایی، پهلوی و سانسکریت چیست. اجازه بده مرحلهبهمرحله تحلیل کنیم: --- تحلیل واژهی «عصر» یا «اَسر» با مستندات کتابی و منابع معتبر 1️⃣ فارسی میانه (پهلوی) واژه: asar / asarān معنی: «دوره، زمان» کاربرد: در متون پهلوی، به ویژه متون دینی زرتشتی و کتیبهها، برای بیان «دوره زمانی» آمده است. منابع معتبر: Herzfeld, J. Iranische Studien (1901–1910), صص. 45–47 – Entry: asar، معنی: «دوره، زمان» Boyce, Mary. Zoroastrians: Their Religious Beliefs and Practices, 1979, ص. 121 – اشاره به asarān به معنی زمان و دوره دارد Pahlavi Texts, The Sacred Books of the East, vols. 5 & 8 (Karda-Šāyast) – کاربرد asarān در معنای «دوره» MacKenzie, D. N. A Concise Pahlavi Dictionary, 1971, ص. 34 – asar: period, era تحلیل وا…
*اوستایی و پهلوی