عینک
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- اسم وسیلهای معمولا دارای دو سته و دو شیشه که برای کمک به بینایی، حفاظت چشم از نور خورشید یا اشیای خارجی به چشم، روی بینی قرار میگیرد.
- واژهنامه · MHM Persian-English Dictionary eyeglass ; glass ; glass eye ; glasses ; interpupillary ; lorgnette ; specs ; spectacle ; winker واژه هاى شامل عينک ـ (25)
- اسم یک جفت شیشه طبی که در قابی دارای دو دسته قرار گرفته، آن را به چشم مینهند برای کمک به چشمهای ضعیف یا برای محافظت چشم در برابر نور شدید آفتاب.
*فارسی *کلمه « عینک پارسی است یا عربی؟ » عینک غلط ساختگی میباشد و به جای آن « آیینک » درست است . در پارسی قدیم ، شیشه را « آبگینک » می نامیدند که معنی آن آب مانند است . سپس کسانی آن را آیینک خواندند. ( آیینه هم گفته میشد) سر کلمه ُ آبگیینه و آیینه و آیینک یکی است ولی هر کدام به معنی جدای دیگری بکار میرود منبع: کسروی تبریزی ، مجله پیمان