انتزاعگرایی هندسی
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- یکی از شاخههای هنر انتزاعی در سدۀ بیستم که بنای آن بر بهکارگیری شکلهای هندسی دوبعدی یا سهبعدی و خطوط صریح و قاطع و رنگهای ناب و یکدست است برای شکل بخشیدن به مقولات و مفاهیمی چون انضباط و تعادل و توازن و ساماندهی و حتی تناسبات هندسی و معادلات ریاضی.