لیوان
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- اسم ظرفی معمولا استوانهای شکل که برای خوردن مایعات بکار میرود، و بزرگتر از استکان یا فنجان است.
- واژهنامه · MHM Persian-English Dictionary glass ; mug ; tumbler ; tun واژه هاى شامل ليوان ـ (9)
- اسم ایوان، خیمه شاهی.
- اسم ریشه واژه لیوان واژه لیوان برگرفته از نام یک روستا در آذربایجان شرقی گرفت شد است که دهخدا در این رابطه می گوید : واژه لیوان . [ لی ] ( اِ ) از واژه ی لوان گودوش یعنی گاودوش لوان ( لوان اسم دهکده ای از آذربایجان که در آنجا سفال نیک پزند ) گرفته شده است . گیلاس . آب وند. آبخوری . کوزه ٔ نازک . آبخوری که در لیوان آذربایجان سازند و امروز تعمیم یافته و بر مطلق ظرف آبخوری که از سفال یا چینی یا بلور یا فلز سازند اطلاق میگرد. نام این دهکده معروف به وان بوده که به مرور زمان و تغیر لهجه ها به لوان و بعدها به لیقوان تغیر یافته است. در قدیم روستا بود اما الان بخش از تبریز مرکز آذربایجان شرقی است..
- اسم لیوان واژه ای ایرانی و در اصل لو وان ( لب وان ) بوده که از دو واژه لی یا لو یا لب وان به معنی ظرف آبی که با لب برخورد دارد و نوشیده می شود درست شده
- اسم مستند دربارهی واژهی «لیوان» بر پایهی منابع معتبر فارسی و منابع زبانشناسی تاریخی (از جمله اوستایی، پهلوی، سانسکریت، و فرهنگهای معتبر فارسی) ارائه میکنم: --- 🔹 تحلیل ریشهشناسی واژهی «لیوان» ۱. جزء نخست: «لوان» 🌄 الف) لوان بهعنوان نام مکان شواهد تاریخی نشان میدهد که «لوان» در اصل نام روستایی در ناحیهی آذربایجان بوده است. دهخدا اشاره میکند: «لیوان از کلمهی لوان گودوش یعنی گاودوش لوان (دهکدهای از آذربایجان که در آن سفال نیک پزند) گرفته شده است.» بنابراین، «لوان» اسم خاص مکانی بوده و «لوان گودوش» به معنای «گاودوشِ لوانی» است. در این منطقه نوعی ظرف سفالی مخصوص دوشیدن و نوشیدن شیر ساخته میشده است. 🏺 ب) لوان در معنای «نور، روشنایی» 🌞 در برخی گویشهای ایرانی (کردی، لری، گیلکی)، واژههایی مانند «لَو»، «لَوَن»، «لُوان» به معنی شعله، روشنایی و نور دیده میشوند. این ریشه با اوستایی hvar…
*اوستایی و پهلوی