بختیاری
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- اسم نیکبختی؛ اقبال.
- اسم (موسیقی) گوشهای در دستگاه همایون.
- اسم بخشی از استان چهارمحال و بختیاری.
- اسم ناحیهای است بین اصفهان و خوزستان و لرستان و فارس، شامل چندین رشتهکوه. و از رشتههای عمده آن یکی زردکوه است که از اطراف آن کوههای دیگری به اسامی مختلف جدا میشود که در دامنه آنها جنگلهای انبوه موجود است . آب و هوا در شمال و مشرق بختیاری سرد و در جنوب گرم است.
- اسم نام ایلی است در ایران که میان اصفهان و شوشتر مسکن دارند. دو ایل در بختیاری موجود بوده است: چهار لنگ و هفت لنگ. این اقوام بیشتر در چهارمحال اصفهان و رامهرمز و شوشتر و دزفول و قلعه تل مالامیر (ایذه) و باغملک و مسجدسلیمان سکنی دارند.