صراحی
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- اسم (قدیم): نوعی تُنگ معمولا شیشهای و دارای دسته و لوله بلند که شراب را از آن در جام میریختهاند.
- اسم احتمالا در ابتدا محتویات صراحی را از دهانه آن مینوشیدند و حتی اصراری بوده که آخرین قطراتش را نیز میمکیدند، این مفاهیم از خود اصطلاح برمیآید، صُر حاکی از مکیدن است.
- اسم تُنگشراب، کوزه، بلبله، ظرف شیشهای گلو باریکی که شراب را از درون آن به جام و پیالهی شراب میریزند.
- اسم (موسیقی): نام ساز موسیقی ایرانیاز خانوادهی کمانچه و قیچک یا قیژک که صدایی همانند ویولون دارد و با آرشه نواخته میشود.
- اسم نوعی کدو.