کان
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- اسم (علومزمبن): معدن. جایی که از آن فلزات و شبه فلزات استخراج کنند.
- واژهنامه · MHM Persian-English Dictionary mine ; wheal واژه هاى شامل کان ـ (12)
- اسم پسوند صفتی- مکانی مانند ملکان، اردکان.
- اسم تحلیل شما را با نکات تکمیلی علمی و منابع کتابی معتبر گستردهتر و دقیقتر کرد تا ابعاد زبانشناختی، تاریخی، و هندواروپایی واژهٔ «کان» /kān/ روشنتر شود. من نسخهٔ تکمیلی شما را با جزئیات بیشتر ارائه میکنم: --- ۱. پارسی باستان (Old Persian) شکل: kan معنا: «کندن»، «حفاری کردن»، «استخراج» کاربرد: در کتیبههای هخامنشی و متون رسمی، برای فعالیتهای عملی مانند استخراج معدن یا کندن زمین به کار رفته است. نمونهها در متون داریوش و خشایارشا به استخراج فلزات اشاره دارند. منبع معتبر: Kent, Roland G., Old Persian: Grammar, Texts, Lexicon, New Haven: American Oriental Society, 1953 نکته: این واژه نشاندهندهٔ کاربرد عملی و اقتصادی در ایران باستان است و تأکید بر ریشهٔ عملی-تکنیکی دارد. --- ۲. پهلوی (Middle Persian) شکل: kân معنا: «کندن»، «استخراج معدن»، گاهی «معدن» یا «محل نگهداری مواد» کاربرد: در متون پهلو…
*اوستایی و پهلوی