ای
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- حرف حرف ندا که پیش از اسم و صفت درمیآید: ایمرد، ایپسر، ایجوانمرد، ایدلاور.
- حرف حرفی که برای تقریب و تخمین میآید: ای سیصد چهارصد تومان میارزد.
- حرف (شبهجمله): حرفی که برای تحسین میآید.
- حرف (شبهجمله): برای اظهار ناخشنودی یا انزجار یا نارضایتی یا تردید بهکار میرود.
- حرف این در زبان مردم. در گویشهای ملایری، بوشهری، شیرازی و... «این» که برای اشاره به کار میرود «ن» آخر حذف میشود. به عبارت دیگر «ای» همان «این» است با این تفاوت که «ن» حذف شده است: ای کتاب را بگیر؛ یعنی این کتاب را بگیر.