صداگردان
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- ۱. مجموعهای از لولههای اُرگ که هرکدام به یکی از شستیهای ساز متصل است و با کشیدن کشو یا زدن دکمۀ مخصوص آنها ساز به صدا درمیآید ۲. هریک از کشوها یا دکمههای مخصوص به صدا در آوردن اُرگ ۳. در هارپسیکورد (harpsichord) مجموعهای از جکها که نوازنده میتواند از آنها برای صدادهی دستهای خاص از سیمها استفاده کند.