@آفتاب@1
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- واژهنامه · MHM Persian-English Dictionary بازگشت به واژه آفتاب پرتو آفتاب گراور سازى بانور آفتاب گل آفتاب پرست گل آفتاب گردان ... زده خشک شده در آفتاب گياه آفتاب گرا آفتاب پخته آفتاب گراى آفتاب گرايى آفتاب گردان آفتاب گير آفتاب خوردن آفتاب رو آفتاب زدگى آفتاب زده آفتاب سوخته کردن اتاق آفتاب رو ... مريض حمام آفتاب مى گيرد استفاده کردن از نور آفتاب با حمام آفتاب پوست بدن ... بخار آفتاب بى آفتاب تابش آفتاب تيغ آفتاب حرارت آفتاب ديده واژه هاى شامل آفتاب ـ (54) : 1 , 2 , 3