آهنگین
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- صفت دارای آهنگ. صدای آهنگین.
- صفت آهنگین به نظر میرسد تصحیف شده «آهنگَیِن» بوده باشد که در این صورت در زبان معیار باستان به معنی آهنپوش، زرهپوش، غرق در ابزار و ادوات جنگی که بیشتر اسفندیار به این معنا شهره بوده است.