چی
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- ضمیر (گفتگو): چه، چهچیز، کدامچیز.
- ضمیر چی یک پسوندِ اوستایی است
- ضمیر از فارسی میانه𐭬𐭤 čē، «چه، که»
- ضمیر جمعبندی دقیق، منسجم و مستند از واژهی «چی» ارائه کنیم که شامل ریشهها و تطورات معنایی در اوستایی، پهلوی، فارسی باستان و سانسکریت باشد: --- ۱. ریشه واژه واژهی «چی» (مخفف «چیز») دارای ریشهای بسیار کهن است و در منابع اوستایی، پهلوی، فارسی باستان و سانسکریت وجود دارد. زبان شکل واژه معنا منابع فارسی باستان čišciy / čitciy هر بودنی که چه نمایان باشد و چه پنهان G. Schmitt, The Old Persian Language پهلوی čiš چیز، هر موجود D. N. MacKenzie, A Concise Pahlavi Dictionary اوستایی čiča موجود، چیزی G. Hoffmann, Avestan Dictionary سانسکریت cit / ciṣṭa موجود، چیزی که هست Monier-Williams, A Sanskrit-English Dictionary عربی شیء وامواژه از فارسی باستان/پهلوی Lane, Arabic-English Lexicon حتماً. من متن شما را بازنویسی کردهام و ساختار آن را بهصورت علمیتر، منسجمتر و با شمارهگذاری استاندارد جدید مرتب کرده…
*اوستایی و پهلوی