بند
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- اسم زنجیر و ریسمانی که بر پای و دست اسیران بندند.
- واژهنامه · MHM Persian-English Dictionary article ; articulation ; bind ; binder ; bond ; canto ; clamp ; clause ; commissure ; dam ; dike ; facet ; facia ; fascia ; fastening ; fit ; fraenum ; frenum ; funiculus ; hinge ; hold back ; holdfast ; internode ; joggle ; joint ; levee ; ligament ; ligation ; ligature ; line ; link ; manacle ; noose ; paragraph ; provision ; proviso ; segment ; sling ; snare ; stanza ; tie ; trawl ; weir ; wristband واژه هاى شامل بند ـ (192)
- اسم گره.
- اسم محل به هم پیوستن دو چیز.
- اسم مفصل.
- اسم هر یک از فصول و فقرات نامهها، قوانین و لوایح.
- اسم سدی که در پیش آب بندند.
- اسم حبس.
- اسم نیرنگ، فریب.
- اسم عهد، پیمان.