بهشت
زبان مبدأ: فارسی
معنی فارسی
- اسم (ادیان): جایی خوش آب و هوا و سرسبز و خرم و سرشار از خوبیها و لذتها که پاداش پس از مرگ است، فردوس، جنت، مینو، خُلد.
- واژهنامه · MHM Persian-English Dictionary eden ; elysium ; heaven ; olympus ; zion واژه هاى شامل بهشت ـ (6)