سورهٔ اعلی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى

نام پروردگار والای خود را به پاکی بستای:

الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ

همان که آفرید و هماهنگی بخشید.

وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ

و آنکه اندازه‌گیری کرد و راه نمود.

وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَىٰ

و آنکه چمنزار را برآورد؛

فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَىٰ

و پس [از چندی‌] آن را خاشاکی تیره‌گون گردانید.

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰ

ما بزودی [آیات خود را به وسیله سروش غیبی‌] بر تو خواهیم خواند، تا فراموش نکنی؛

إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ

جز آنچه خدا خواهد، که او آشکار و آنچه را که نهان است می‌داند.

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ

و برای تو آسانترین [راه‌] را فراهم می‌گردانیم.

فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّكْرَىٰ

پس پند ده، اگر پند سود بخشد.

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ

آن کس که ترسد، بزودی عبرت گیرد.

وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى

و نگون‌بخت، خود را از آن دور می‌دارد؛

الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَىٰ

همان کس که در آتشی بزرگ در آید؛

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ

آنگاه نه در آن می‌میرد و نه زندگانی می‌یابد.

قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ

رستگار آن کس که خود را پاک گردانید؛

وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىٰ

و نام پروردگارش را یاد کرد و نماز گزارد.

بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا

لیکن [شما] زندگی دنیا را بر می‌گزینید؛

وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ

با آنکه [جهان‌] آخرت نیکوتر و پایدارتر است.

إِنَّ هَٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ

قطعاً در صحیفه‌های گذشته این [معنی‌] هست،

صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ

صحیفه‌های ابراهیم و موسی.