شمارهٔ ۷۴۳

غزلیات

سحر خروش کنان بر درت گذر کردیم
ز حال خود سگ کوی ترا خبر کردیم

میان ما و سگانت خصومتی گر بود
بر آستان نو دوشینه سر به سر کردیم

رخی که بود برابر به خاک ره ما را
ز کیمیای غمت کار او چو زر کردیم

اگرچه شمع به روی تو خیرگیها کرد
به بینی که بر سر جمعش چه گونه بر کردیم

زمشک دردسر افزاید و ز زلف تو ما
عجبتر آنکه مداوای دردسر کردیم

شب فراق ز دست غمت شکایت خویش
به آه صبحدم و ناله سحر کردیم

اگر کمال به زلف تو کرد قصه دراز
بیا که ما به دهان تو مختصر کردیم

دیوان

موردی نیست.

کتاب‌ها

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ poem.plain_text }}

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}