شمارهٔ ۷۹ - وله ایضاً کمال‌الدین اسماعیل | کتاب قصاید

چگونه در چمن خوشدلی کنم پرواز
که مرغ عیش مرا روزگار پر ببرید

دو شاخ هر دو ز یک اصل رسته بر یکجای
بتیغ قهر اجل مان ز یکدیگر ببرید

بنوجوانی ببرسید شاخ عمرش مرگ
اگرچه رسم نبودست شاخ تر ببرید

اگرچه منزل ما در سفر برابر بود
ولیک آنکه جوان بود زودتر ببرید