شمارهٔ ۱۵۳ - وله ایضاً کمال‌الدین اسماعیل | کتاب قصاید

ای صبا، ای صبا، بحکم کرم
بوی لطفی بمغز ما برسان

ببزرگی مرا پیامی هست
تو رسول منی، بیا برسان

بجناب بهاء ملّت و دین
یا رب او را بکامها برسان

و آنچه او را مرا دو مقصودست
اندارنش بمنتها برسان

چون رسی وقت فرصت خلوت
مبلغی خدمت و دعا برسان

وز منش خاص بیش از اندازه
خدمت و مدحت و ثنا برسان

گو فلان گفت بر توام رسمیست
بکرم رسمک مرا برسان

و آن دعایی که پارت آوردم
اگرش وقت شد عطا برسان

ور در اینش تعلّلی بینی
این سخن هم بدین ادا برسان

مدحت رایگان حلالت باد
عوض تحفه یا بها برسان