شمارهٔ ۱۰۸

غزلیات

نام مه گل را مه خرداد نهادند
و این نام در آئین مه آباد نهادند

آباد بر آئین مه آباد که از داد
خمخانه در این فصل و مه، آباد نهادند

بی شائبه از طینت پاکان جهان بود
خشتی که از او خمکده بنیاد نهادند

بنیاد خم و خمکده از روز نخستین
بر صدق و صفا و کرم و داد نهادند

پیمان زر و سیم بجیب و کف ممسک
پیمانه می را بکف راد نهادند

دوشینه بمیخانه کلید در شادی
در دست بتی حور و پریزاد نهادند

فصل گل اگر فصل طرب نیست پس از چیست
کین بلبلکان روی بفریاد نهادند

افزون طلببانند کز اندوه زر و سیم
بار غم عالم بدل شاد نهادند

صاحب نظران از سر تسلیم و قناعت
سر بر خط تقسیم خداداد نهادند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}