شمارهٔ ۳۳۷

غزلیات

اگر یک جرعه می در شیشه داری
نشاید کز جهان اندیشه داری

بکش دیو خرد راهم بزنجیر
تو کز باده پری در شیشه داری

درخت عقل را از ریشه بر کن
تو کاندر کف ز شیشه، تیشه داری

بهشیاری عالم غم نیرزد
همان بهتر که مستی پیشه داری

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}