شمارهٔ ۱ - چشمت کور! میرزاده عشقی | کتاب مقطعات

خیال خواجگیت بود، بر تمام جهان
شدی ز خانه خود هم جواب، چشمت کور!

جزای نیت زشت تو هست، این که چنین:
ز هر کنار شوی طرد باب، چشمت کور!

تویی چو میکروب طاعون میان نوع بشر
که هرکس از تو کند اجتناب، چشمت کور

شدی ز خوی بد و فعل زشت و نیت شوم
در آتش ستم خود کباب، چشمت کور!