شمارهٔ ۱۰۰

غزلیات

زلفت به شور و فتنه اگر قلب ما شکست
عمرش دراز باد که بشکست و بازبست

باد صبا ز فرق تو بوئی به چین رساند
شد فرق در میان مسلمان و بت‌پرست

آشفته همچو نرگس بیمار تو خوشیم
گاهی ز جام لعل تو مخمور و گاه مست

جام جم است کاسهٔ سر مِی پرست را
خوش‌وقت من که سرخوشم از بادهٔ الست

تو همچو گل عزیزی و ما همچو خار خوار
تو همچو مه بلندی و ما همچو خاک پست

ای دوست دست‌گیر که سر می‌نهم به پای
ای صبر پای‌دار که دل می‌رود ز دست

در دام زلف تو من و باد صبا شدیم
من صید قید گشتم و باد صبا بجَست

ناصر ز حبس تن به گلستان روح شد
بشکست عندلیب قفس را و باز رَست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}