شمارهٔ ۲۱۱

غزلیات

رفتی به باغ سرو به پیشت قیام کرد
دوتاه شد بنفشه و بر تو سلام کرد

سوسن زبان گشاد که گوید ثنای تو
چون انتها ندید زبان را به کام کرد

گل وام خواست از رخ خوب تو رنگ و بوی
او را خجالت رخ تو زردفام کرد

بلبل چو دید روی تو،‌ گل را ندید
طوطی شنید لفظ تو، ترک کلام کرد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}